نیا نیا گل نرگس، جهان که جای تو نیست دو صد ترانه به لب ها، یکی برای تو نیست نیا نیا گل نرگس، که در ضلال دلی هزار آینه نقش و، یکی ز خال تو نیست نیا نیا گل نرگس، به آسمان سوگند قسم به نام و نهادت، دلی برای تو نیست نیا نیا گل نرگس، ز رنجمان تو نکاه، کسی ز خلق و خلایق، فدای راه تو نیست نیا نیا گل نرگس، بدان و آگه باش که جای سجده گه ما، هنوز مال تو نیست نیا نیا گل نرگس، به مجلس ندبه که ندبه، ندبه خرقست، پایگاه تو نیست نیا نیا گل نرگس، دعای عهد کجاست نه این نماز

نشسته‌ای توی برجکی که تمام سهم تو از جهان است تو آرشی-مرزبان ایران!- تفنگت- آری -همان کمان است به خواب خوش، مردمانت امشب چقدر آسوده دیده بستند خیالشان راحت است وقتی که چشم‌های تو دیده‌بان است در این لباس پلنگی ای مرد! چه خوب از ماه دل ربودی نظر به سوی زمین نداری دل تو از جنس آسمان است تو در «هوا» همچنان عقابی!، شبیه موجی میان «دریا» دل «زمین» خوش به هر خروشت -که خوار چشمان دشمنان است- اگرچه سرباز «صِفری » اما بلای جان «هزار» دشمن...